اگر به دنبال بهترین مرکز پیرسینگ غرب تهران هستید با مرکز دلدار همراه باشید…

پیرسینگ چیست و عوارض و مزایای آن
سوراخ کردن بخش های مختلفی از بدن برای قرارگیری زیور آلات یک رسم قدیمی است که به آن پیرسینگ می گویند. پیرسینگ و سوراخ کردن گوش در تهران با بهترین تکنیک اصولی و بهداشتی در مرکز دلدار انجام میپذیرد .

نقاط مناسب برای پیرسینگ

برای مشاهده انواع پیرسینگ صورت و بدن کلیک کنید:

انواع پیرسینگ صورت و بدن

پیرسینگ ها

در گذشته به اجبار یا به دلخواه با مفاهیمی مانند:

  • تاهل
  • ثروت
  • استقلال
  • قدرت و …

بر روی بدن انجام می گرفتند.

اما به مرور زمان انجام آن ها محدود به هدف زیبایی شد.

سوراخ شدن برخی از بخش های بدن می تواند در افراد مختلف موجب بروز عوارضی
ناگوار شود و باید پیش از انجام آن حتما اطلاعات کافی درباره پیرسینگ ها کسب نمود.

در این مقاله درباره انجام پیرسینگ در نقاط مختلف بدن، عوارض و مزایای آن صحبت خواهد شد.

پیرسینگ در کدام نواحی بدن انجام می شود؟

پیرسینگ بدن یک امر حساس و نیازمند فضایی مناسب و افرادی آموزش دیده است.

شنیده شدن اخباری مبنی بر انجام پیرسینگ در
سالن های آرایشی و مراکز عمومی مانند متروها بسیار تاسف بار است زیرا سهل انگاری در این امر می تواند عوارض نیازمند
درمان یا درمان ناپذیری را به همراه داشته باشد.

مراکز معتبر معمولا پیرسینگ را در نواحی زیر انجام می دهند:

  • گوش
  • ناف 
  • بینی
  • لب

البته انجام موارد بالا نیز به شرایط به خصوصی وابسته است.

در مراکز غیر معتبر بدون توجه به عوارض احتمالی، پیرسینگ در
نواحی زیر نیز انجام می شود:

  • ناحیه تناسلی
  •  زبان
  •  دهان
  • نوک سینه ها
  • گونه
  •  ابرو

پیرسینگ گوش، مزایا و عوارض:

پیرسینگ گوش از متداول ترین روش ها برای زیبایی است که در کودکان و بزرگسالان برای آویزان کردن گوشواره انجام می شود.
یک باور غلط برای سوراخ کردن گوش ها این است که دوران نوزادی بهترین زمان برای سوراخ کردن گوش است.

سیستم ایمنی

بدن نوزادن ضعیف است و امکان عفونت های شدید در اثر پیرسینگ وجود دارد و معمولا پزشکان توصیه می کنند تا پیش از 6
ماهگی پیرسینگ برای آن ها انجام نشود.

در سنین بالاتر پزشکان برای کاهش درد ناشی از پیرسینگ از بی حس کننده های موضعی
استفاده می کنند.

حداقل 12 نوع پیرسینگ گوش وجود دارد، برخی از آن ها عبارتند از:

  1.  پیرسینگ آنتی تراگوس (فلپ غضروفی بیرون زده در پایین بخش حلزونی گوش)
  2.  پیرسینگ غضروف (سوراخ کردن بخش های مختلف بافت سفت و لاستیکی گوش به نام غضروف)
  3.  پیرسینگ بخش حلزونی (سوراخ کردن بخش داخلی گوش)
  4.  پیرسینگ دایث (پیرسینگ درونی ترین غضروف گوش)
  5.  پیرسینگ دو مارپیچ (سوراخ کردن بخش غضروفی و هلالی بالای گوش)
  6.  پیرسینگ برای گوشواره های گیج (سوراخ کردن بخش های لوب، مارپیچ، صدف حلزونی و تراگوس بزرگتر از یک
    گوشواره معمولی)
     
  7. پیرسینگ داربستی (سوراخ کردن لاله گوش در دو نقطه)

شاید ظاهر زیبای پیرسینگ ها بسیار فریبنده باشند اما عوارضی که در پی دارند می تواند موجب از دست دادن سلامتی به صورت
موقت یا دائمی شوند.

در زیر به برخی از عوارض پیرسینگ گوش اشاره شده است:

  •  عکس العمل های آلرژیک (امکان نیاز به دارو یا درمان های دیگر)
  •  عفونت های پوستی (نیازمند درمان و دارای علائمی مانند ایجاد اسکار، قرمزی، تورم، ترشحات چرکی و …)
  • پارگی گوش (در برخی موارد نیاز به بخیه یا استفاده از روش های درمان دیگر)
  •  بیماری های قابل انتقال از طریق خون (مانند هپاتیت B، هپاتیت C، کزاز و ایدز)
  •  گسترش عفونت
  • تب

    از جمله روش های مراقب از پیرسینگ گوش عبارتند از:

 شست و شوی منظم و درست طبق دستورات پزشک

  •  دستکاری نکردن محل پیرسینگ
  •  پرهیز از تماس دست یا وسایل آلوده با پیرسینگ
  •  خالی نماندن جای سوراخ
  •  عدم استفاده از هرگونه پماد، مواد دارای الکل و روغن

ادامه مطلب:

انواع پیرسینگ و عوارض و مراقبت های بعد از آن 

پیرسینگ بینی، مزایا و عوارض آن:

 

پیرسینگ بینی

برخی از انواع پیرسینگ بینی متداول هستند و کمتر کسی به سمت پیرسینگ های غیر متداول در ناحیه بینی علاقه نشان می دهد.
پیرسینگ بینی به طور کلی در بخش های زیر انجام می شود:

  • پیرسینگ پره بینی (سوراخ کردن بافت نرم بینی در سمت راست یا چپ)
  •  پیرسینگ تیغه وسط بینی (انجام پیرسینگ در قسمت نرم سپتوم بینی و خارج از بخش غضروفی)
  •  پیرسینگ بالای بینی (سوراخ کردن بالای بینی، بین دو چشم)
  •  پیرسینگ راینو (نوک بینی)
  •  پیرسینگ آستین بار ( سوراخ کردن روی پره های بینی به صورت متقارن)

سوراخ کردن بخش نرم پره های بینی از درد کمتری نسبت به تیغه وسط و بالای بینی برخوردار است.

اگر فردی که پیرسینگ را انجام می دهد برای انجام پیرسینگ تیغه وسط بینی، به جای بخش نرم تیغه، غضروف را سوراخ نماید، احتمال بروز درد شدید و عوارض ناشی از آن وجود دارد.

برای جلوگیری از واکنش های آلرژیک بهتر است از پیرسینگ هایی با جنس طلای 14 یا 18
عیار، پلاتین، تیتانیوم، نیوبیوم یا استیل درجه یک استفاده شود.

پیرسینگ بینی ممکن است عوارض زیر را در پی داشته باشد:

  • عفونت (عفونت های باکتریایی یا ویروسی با نشانه هایی مانند بروز ترشحات در ناحیه پیرسینگ شده)
  •  گوشت اضافه (رشد بافت اسکار و تبدیل آن به گوشت اضافه)
  •  واکنش های آلرژیک (امکان بروز واکنش های آلرژیک به فلز استفاده شده در زیور آلات)
  •  خونریزی
  •  کاهش حس بویایی
  •  سیاه شدن پوست بینی
    برای حفظ محل پیرسینگ و جلوگیری از بروز عوارض باید از روش های مراقبتی زیر استفاده شود:
  •  خالی نماندن محل سوراخ شده
  •  شست و شو و تمیز نگه داشتن محل پیرسینگ
  •  استفاده ز زیور آلات مناسب با شرایط پوستی
  •  پرهیز از برخورد لوازم آرایش با محل پیرسینگ
  • قرار نگرفتن در فضاهایی که امکان انتقال آلودگی را بیشتر خواهد کرد، مانند استخرها، حمام های عمومی و …

پیرسینگ ناف، مزایا و عوارض:

پیرسینگ ناف به دلیل زمان زیادی که برای بهبودی کامل نیاز دارد و دردناک بودن آن، کمتر مورد استفاده قرار می گیرد.

طول
مدت زمان بهبودی پیرسینگ ناف 6 ماه تا یک سال است.

در این نوع از پیرسینگ بافت گوشتی اطراف ناف سوراخ می شود.

پیرسینگ میله ای، نگین ناف، آویز و … از انواع مدل های پیرسینگ ناف هستند.

زیور آلاتی از جنس استیل درجه یک، تیتانیوم،
طلا و بیوفلکس برای ناف قابل استفاده می باشند.

البته جنس آن ها به نوع پوست و حساسیت های هر فرد نیز وابسته است.

عوارض پیرسینگ ناف موارد زیر را شامل می شود:

  •  عفونت (تورم، قرمزی، ترشحات چرک، تب و لرز و علائمی مانند آنفولانزا)
  • واکنش های آلرژیک (با علائمی مانند خارش، سوزش، تورم، درد و …)
  •  جای زخم (ایجاد هایپرتروفیک یا اسکارهای کلوئیدی در پوست های تیره تر رایج است اما برای هر کسی ممکن است رخ
    دهد)
  •  آندوکاردیت عفونی (داشتن بیماری قلبی مادرزادی و در معرض باکتری قرار گرفتن بدن پس از پیرسینگ)
  •  قطع شدن یا پارگی عصب
  • خونریزی بیش از حد
  •  پاره شدن بافت
  •  احتمال ابتلا به بیماری های خونی
  • بهبود نیافتن بخش پیرسینگ شده به صورت کامل

مراقبت های که پس از پیرسینگ ناف باید به صورت دقیق انجام شوند عبارتند از:

  •  پرهیز از رفتن به مکان های عمومی مانند استخر، سونا، جکوزی، دریا و …
  •  پوشیدن لباس های تمیز
  •  پوشیدن لباس های گشاد برای کاهش تماس لباس با محل پیرسینگ
  •  نخوابیدن بر روی شکم تا زمان بهبودی
  •  عدم تابش نور خورشید به پیرسینگ
  •  استفاده نکردن از مواد دارای الکل و یا بتادین
  •  شست و شو و تمیز نگه داشتن محل پیرسینگ مطابق با دستور پزشک

برای مشاهده ادامه مطلب روی لینک زیر کلیک کنید:

بهترین مرکز زیبایی صادقیه

بازگشت به لیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نه − 2 =